Ważę już 6 kilogramów, a skąd wiem? Już wyjaśniam. Mamy wagę dla dorosłych, więc mama wzięła mnie na ręce, zważyła nas razem, następnie zważyła się osobno i różnica wyszła 6 kilogramów. Dokładnie nie widziałem wskazania wagi, ale na wyświetlaczu, gdy mama się ważyła było około 90 kilo, gdy ważyła się ze mną waga pokazała chyba 96 kilo. 96 - 90=6 kilo. Jak na początek trzeciego miesiąca raczej dobrze. Dziwi was pewnie skąd umiem liczyć, tak więc wyjaśniam: istnieje teoria, która mówi, że gdy będę słuchał muzyki poważnej będę miał ścisły umysł. W związku z tym rodzice dosyć często puszczają mi walce Strauss’a. Ale żebym nie był do końca ścisłowcem, tato - gdy mam nie słyszy - puszcza mi punk’a :) No oprócz tego mama mi czesto śpiewa - brzmi też prawie jak punk (to oczywiście żarcik).
Oprócz tego wciąż moją ulubioną zabawką jest karuzela przyczepiona do łóżeczka i obracająca się nade mną.
Do ortopedy wyruszyliśmy przed południem. Gdy dotarliśmy na miejsce okazało się, że jest tam full ludzi i że trzeba się zarejestrować, tak więc staliśmy dobre pół godziny w kolejce do rejestracji, a następnie kolejne pół do pokoju, w który robią usg. A wszystko po to, żebym się dowiedział, że moje biodra są w porządku - hurra!!! Ale ja i tak o tym wiedziałem tylko nie miałem jak powiedzieć tego rodzicom.
Pani doktor kazała tylko od czasu do czasu, profilaktycznie włożyć dodatkową pieluchę. Kolejna wizyta za 2 miesiące. Swoją drogę to lekarze są słabo zorientowani, bo na przykład pediatra mowił, że spokojnie pierwsza wizyta może odbyć się po 4 miesiącu, a ortopeda twierdzi, że im szybciej tym lepiej. I bądź tu mądry i pisz blogi.
Przy okazji się trochę rozerwałem, bo na zakupach byłem i dziadków odwiedziłem.
Ach jak ja lubię te spacery, leżę sobie w wózku i spanie mnie bierze. Okryty śpiworem czuję się super. I tak przez dwie godziny, prawie codziennie. Na dworze bawiłem się z psem, oczywiście za pośrednictwem mamy, leżąc w wózku.
Jutro wizyta u ortopedy - sprawdzenie bioderek - na szczęście tylko kontrolna. Mam nadzieję, że wszystko będzie ok, bo przecież mama profilaktycznie zakłada mi na pampersa, dodatkową pieluchę z tetry, żeby mi się bioderka dobrze rozwijały. Czeka mnie długa podróż samochodem, w moim foteliku, a potem jeszcze na zakupy. Jak ja to zniosę :)
Dziś też pogoda nie za ciekawa na spacery, ale mama ubrała mnie grubo między innymi w nową kurtkę, którą dostałem od babci, tak więc było mi ciepło.
Oczywiście przed wyjściem rodzice przebierali mnie, a w papmersie zobaczyli wielką kupę. Nie wiem co ich tak usieszyło na jej widok? Może to, że to pierwsza od trzech dni, no ale tak to już jest w tym wieku z tymi sprawami. Na spacerze pospałem, po spacerze pojadłem i też pospałem. W końcu musze mieć dużo energii, żeby jutro trochę powariować dla odmiany. Potem przez godzinę tata się ze mną bawił, a ja się do niego uśmiechałem, bo podobało mi się jak ruszał moimi rękoma i nogami. Następnie szybka kąpiel - w temperaturze około 40 stopni, a nie jak w książce 37 - i znów jedzenie. W łóżeczku znów się uśmiechałem, tym razem do wiszącego nade mną baldachimu, ale on nie chciał :)
No i kolejna wizyta u pediatry. Tym razem rzekomy problem z moją skórą. Udało się wejść bez kolejki - jak dobrze być niemowlakiem. Lekarz nie zauważył nic niepokojącego na mojej skórze, jedynie małe krostki, które według niego powstały w wyniku odparzeń. Oczywiście świadczy to tylko o braku jego kompetencji, ponieważ nie powiedział nic na temat mojej łuszczącej się skóry w okolicach brwi. To chyba nie jest wynik odparzenia? Przy okazji wyczaił, że coś ze mną nie tak, tzn. wyginam się jak rogalik. Stwierdził, że to asymetria ułożeniowa i dał skierowanie do ośrodka rehabilitacji, gdzie mają zalecić mi jakieś ćwiczenia. Termin wizyty 26 listopad. Tak mi się wydaje, że to przez tą asymetrię nie lubię leżeć na brzuchu. Dzięki tej wizycie przy najmniej załapałem się na krótki spacer, bo pogoda nie zbyt ładna była - jakies 10 stopni i pochmurno.
Po za tym mama kupiła mi książkę, to już moja 7 książka. 6 pozostałych leży pod nogami od mojego łóżeczka, żebym spał pod skosem i żeby mi się nie ulewało. Tytuł książki to “Lokomotywa”. Już nie mogę doczekać się kiedy ją przeczytam.
Ciekawe czy dotknęła mnie ta choroba. Na twarzy pojawiła mi się wysypka - małe krosty, mam nadzięję że nie będą swędzieć, bo wtedy będę głośno krzyczał. Podobno krostki mają przenieść się na inne części ciała (jak ja się pokażę dziewczynką?), zaczerwieniona skóra niezbyt ładnie wygląda, widziałem w lustrze. Podobno przyczyną jest złe moje odżywianie, ale przecież mama karmi mnie mlekiem z piersi, mleko jest super. Rodzice przypuszczają, że może to od jajek, ostatnio mama kilka ich zjadła, lub od makreli - ojciec jej doradzał żeby jadła. No, ale co ma jeść i tak już nie jada produktów mlecznych, strączkowych, czekolady. Teraz jeszcze doszły jajka. Jutro może wybierzemy się do lekarza, żeby rzucił okiem na mnie.
Oprócz tego dostałem dzisiaj nowego smoka, mama kupiła go w aptece. Do starego dostała się woda, więc będzie służył jako rezerwowy. Całe szczęscie, że smoczek ma taki sam kształt jak poprzedni, przy najmniej chce się go ciągnąć, co zresztą czynię już od godziny i nie mogę zasnąć. Po za tym problemów z kupą ciąg dalszy, ale podobno w moim wieku tak jest, więc już się nie będę przejmował tym faktem.
Jest 23:15 mama skończyła karmić i w końcu zachciało mi się spać.
Dzisiaj odsypiam wczorajszy dzień, bo trochę dałem czadu i się zmęczyłem. Ale gdy tylko się obudzę głowa chodzi mi na wszystkie strony. Jeszcze jej nie utrzymam samodzielnie, ale gdy tylko widzę zawieszoną karuzelę nad łóżeczkiem - nie mogę się oprzeć by nie wodzić za nią oczami, przy tym se gaworze w rytm muzyki, która się z niej wydobywa, ale jazda. Tak mi się to podoba, że uśmiechnę się czasami do rodziców. Ale mają wtedy radochę :).
Po za tym znów problemy z kupą :( ale mama masuje brzuch, więc może jutro coś z tego wyjdzie.